Η επιλογή ανάμεσα σε εξωδικαστικό μηχανισμό ή πτώχευση ιδιωτών δεν είναι μια απλή σύγκριση δόσεων. Μπορεί να καθορίσει τι θα συμβεί με την κατοικία, το εισόδημα, την επαγγελματική δραστηριότητα και την καθημερινή ηρεμία ενός νοικοκυριού. Όταν υπάρχουν καθυστερήσεις σε δάνεια, οφειλές στην ΑΑΔΕ, ασφαλιστικές εισφορές ή πίεση από servicers και πιστωτές, η βιαστική απόφαση συχνά κοστίζει περισσότερο από την ίδια την οφειλή.
Η σωστή διαδρομή εξαρτάται από τα πραγματικά οικονομικά δεδομένα του οφειλέτη: πόσα χρωστά, σε ποιους, τι περιουσία διαθέτει, ποιο είναι το διαθέσιμο εισόδημά του και αν υπάρχει ρεαλιστική δυνατότητα να τηρηθεί μια ρύθμιση. Η διαδικασία χρειάζεται οργάνωση, πλήρη εικόνα και επιλογές που αντέχουν στον χρόνο.
Εξωδικαστικός μηχανισμός ή πτώχευση ιδιωτών: η βασική διαφορά
Ο εξωδικαστικός μηχανισμός είναι μια διαδικασία ρύθμισης οφειλών. Σκοπός του είναι να εξεταστεί η οικονομική δυνατότητα του οφειλέτη και να προκύψει μια πρόταση αποπληρωμής προς τους πιστωτές, με δόσεις και όρους προσαρμοσμένους στα διαθέσιμα στοιχεία της υπόθεσης. Αφορά, υπό προϋποθέσεις, οφειλές προς Δημόσιο, ασφαλιστικούς φορείς, τράπεζες και εταιρείες διαχείρισης απαιτήσεων.
Η πτώχευση ιδιώτη είναι διαφορετική λύση. Εντάσσεται στο πλαίσιο της αφερεγγυότητας και εξετάζεται όταν το πρόσωπο δεν μπορεί ουσιαστικά να εξυπηρετήσει τις υποχρεώσεις του. Δεν είναι «ρύθμιση με μικρότερη δόση». Είναι διαδικασία με σοβαρές συνέπειες για την περιουσία, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε ρευστοποίηση στοιχείων και, υπό τις νόμιμες προϋποθέσεις, σε απαλλαγή από οφειλές μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας.
Με απλά λόγια, ο εξωδικαστικός προσπαθεί να διατηρήσει μια βιώσιμη σχέση αποπληρωμής. Η πτώχευση αντιμετωπίζει μια κατάσταση στην οποία αυτή η σχέση δεν μπορεί πλέον να στηριχθεί.
Πότε ο εξωδικαστικός μηχανισμός είναι πιο λογική επιλογή
Ο εξωδικαστικός έχει νόημα όταν υπάρχει σταθερό ή προβλέψιμο εισόδημα και η οφειλή μπορεί να εξυπηρετηθεί μέσα από μια ρεαλιστική μηνιαία δόση. Αυτό δεν σημαίνει ότι ο οφειλέτης πρέπει να έχει μεγάλο εισόδημα. Σημαίνει ότι, αφού καλυφθούν οι βασικές ανάγκες διαβίωσης, πρέπει να απομένει ένα ποσό που επιτρέπει τη συνεπή τήρηση της ρύθμισης.
Για παράδειγμα, ένας εργαζόμενος με χρέη σε τράπεζα, Δημόσιο και ασφαλιστικό φορέα, αλλά με σταθερές αποδοχές, μπορεί να έχει λόγο να επιδιώξει ρύθμιση. Το ίδιο ισχύει για έναν συνταξιούχο με περιορισμένη, αλλά σταθερή σύνταξη ή για έναν επαγγελματία του οποίου η δραστηριότητα έχει ανακάμψει έπειτα από μια δύσκολη περίοδο.
Το ουσιαστικό πλεονέκτημα δεν είναι μόνο ο αριθμός των δόσεων. Είναι ότι η διαδικασία επιτρέπει να εξεταστεί η συνολική εικόνα των χρεών αντί να γίνονται αποσπασματικές ρυθμίσεις, μία για την ΑΑΔΕ, άλλη για το ΚΕΑΟ και άλλη για το δάνειο. Όταν η υπόθεση οργανώνεται σωστά από την αρχή, ο οφειλέτης γνωρίζει τι μπορεί να πληρώνει κάθε μήνα και αποφεύγει νέες αθετήσεις.
Υπάρχει όμως μια κρίσιμη προϋπόθεση: η ρύθμιση πρέπει να είναι βιώσιμη στην πράξη. Μια χαμηλή αρχική δόση που αργότερα δεν μπορεί να εξυπηρετηθεί δεν λύνει το πρόβλημα. Απλώς μεταφέρει την πίεση λίγους μήνες μετά.
Τι πρέπει να έχει ελεγχθεί πριν από την αίτηση
Πριν ξεκινήσει η διαδικασία, χρειάζεται ακριβής καταγραφή των οφειλών, των εισοδημάτων, των καταθέσεων, των ακινήτων και των υποχρεώσεων του νοικοκυριού. Μικρές ασυμφωνίες στα στοιχεία ή παραλείψεις σε δεδομένα μπορεί να δημιουργήσουν καθυστερήσεις, λανθασμένη εικόνα ή πρόταση που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.
Χρειάζεται επίσης να εξεταστεί αν υπάρχουν ενεργές κατασχέσεις, μέτρα αναγκαστικής εκτέλεσης, εκκρεμείς δικαστικές ενέργειες ή προθεσμίες που δεν επιτρέπουν αναμονή. Η αίτηση δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως μια τυπική ηλεκτρονική υποβολή. Είναι οικονομική αποτύπωση της ζωής του οφειλέτη και απαιτεί προσοχή.
Πότε εξετάζεται η πτώχευση ιδιωτών
Η πτώχευση συνήθως μπαίνει στο τραπέζι όταν δεν υπάρχει ρεαλιστική δυνατότητα αποπληρωμής, ούτε καν με μακροχρόνια ρύθμιση. Αν τα χρέη είναι δυσανάλογα με το εισόδημα, δεν υπάρχουν προοπτικές βελτίωσης και η περιουσία δεν επαρκεί για να αλλάξει το αποτέλεσμα, η διατήρηση μιας μη βιώσιμης ρύθμισης μπορεί να παρατείνει την αγωνία χωρίς να προσφέρει διέξοδο.
Δεν είναι, όμως, απόφαση που λαμβάνεται επειδή κάποιος κουράστηκε από τις οχλήσεις ή επειδή η δόση ενός δανείου είναι υψηλή. Η πτώχευση απαιτεί σοβαρή αξιολόγηση των συνεπειών της. Η ακίνητη και κινητή περιουσία, οι συνιδιοκτησίες, τα οχήματα, οι καταθέσεις και τυχόν εισοδηματικές προοπτικές πρέπει να εξεταστούν αναλυτικά.
Για έναν ιδιώτη, το πιο δύσκολο σημείο είναι συχνά η κατοικία. Η ύπαρξη ακινήτου δεν σημαίνει αυτομάτως ότι αποκλείεται κάθε λύση, ούτε ότι η πτώχευση είναι πάντα η σωστή απάντηση. Σημαίνει ότι χρειάζεται προσεκτικός έλεγχος πριν γίνει οποιαδήποτε ενέργεια, επειδή οι αποφάσεις γύρω από την περιουσία έχουν μακροχρόνιο αντίκτυπο στην οικογένεια.
Η ενδεχόμενη απαλλαγή από τα χρέη είναι ο λόγος που αρκετοί εξετάζουν την πτώχευση. Όμως η απαλλαγή δεν πρέπει να παρουσιάζεται ως γρήγορη ή αυτόματη διαγραφή. Εξαρτάται από τη διαδικασία, τα πραγματικά περιστατικά και την τήρηση των προβλεπόμενων κανόνων. Γι’ αυτό χρειάζεται πλήρης ενημέρωση πριν ο οφειλέτης εγκαταλείψει μια δυνατότητα ρύθμισης που ίσως μπορούσε να διατηρήσει.
Τα λάθη που κοστίζουν περισσότερο
Το συνηθέστερο λάθος είναι η αναμονή. Πολλοί πολίτες απευθύνονται για βοήθεια μόνο όταν έχει ήδη κοινοποιηθεί πρόγραμμα πλειστηριασμού, έχει δεσμευτεί λογαριασμός ή έχει χαθεί μια σημαντική προθεσμία. Όσο νωρίτερα αξιολογηθεί η υπόθεση, τόσο περισσότερες επιλογές υπάρχουν.
Εξίσου επικίνδυνο είναι να γίνεται αίτηση χωρίς να έχουν ελεγχθεί όλες οι οφειλές. Ένα δάνειο που έχει μεταβιβαστεί σε fund, μια οφειλή που δεν έχει καταχωριστεί σωστά ή ένα ασφαλιστικό χρέος που δεν έχει ληφθεί υπόψη μπορεί να αλλάξει πλήρως τον σχεδιασμό.
Τρίτο λάθος είναι η επιλογή με μοναδικό κριτήριο τη μικρότερη μηνιαία δόση. Η χαμηλή δόση είναι θετική μόνο όταν συνοδεύεται από όρους που μπορεί να τηρηθούν και όταν δεν αφήνει κρίσιμες οφειλές εκτός σχεδίου. Η σωστή λύση δεν είναι αυτή που ακούγεται πιο εύκολη. Είναι εκείνη που περιορίζει τον κίνδυνο να βρεθείτε ξανά στο ίδιο σημείο.
Πώς να αποφασίσετε με πρακτικά κριτήρια
Ξεκινήστε από τρεις καθαρές ερωτήσεις. Πρώτον, ποιο είναι το συνολικό ποσό των οφειλών και ποιοι είναι οι πιστωτές; Δεύτερον, ποιο ποσό μπορεί να καταβάλλεται κάθε μήνα χωρίς να διαταράσσεται η βασική διαβίωση; Τρίτον, ποια περιουσιακά στοιχεία υπάρχουν και τι συνέπειες θα είχε κάθε επιλογή για αυτά;
Αν υπάρχει δυνατότητα σταθερής καταβολής, ο εξωδικαστικός μηχανισμός συνήθως αξίζει να αξιολογηθεί πρώτος. Αν δεν υπάρχει καμία βιώσιμη προοπτική εξυπηρέτησης, η πτώχευση ενδέχεται να είναι η λύση που πρέπει να διερευνηθεί με μεγαλύτερη προσοχή. Δεν υπάρχει μία απάντηση για όλους, ούτε είναι σωστό να επιλέγεται η ίδια πορεία επειδή λειτούργησε σε κάποιον γνωστό.
Στην Consulting4You η προσέγγιση ξεκινά από την πραγματική εικόνα της υπόθεσης: καταγραφή στοιχείων, έλεγχος δυνατοτήτων και καθοδήγηση για την επόμενη κίνηση χωρίς περιττή ταλαιπωρία. Όταν τα χρέη πιέζουν, το ζητούμενο δεν είναι απλώς να γίνει μια αίτηση. Είναι να επιλεγεί μια λύση που μπορείτε να υποστηρίξετε με ασφάλεια και συνέπεια.
Μην αφήνετε την αβεβαιότητα να αποφασίζει για εσάς. Μια έγκαιρη, οργανωμένη αξιολόγηση μπορεί να δείξει αν υπάρχει δρόμος για ρύθμιση ή αν πρέπει να εξεταστεί μια διαφορετική λύση πριν οι εξελίξεις γίνουν μη αναστρέψιμες. Επικοινωνήστε μαζί μας.
